Dateren met standaardkalenders

Een stuk hout wordt gedateerd door zijn patroon van jaarringen te vergelijken met bestaande, absoluut gedateerde, ‘standaardkalenders’.  De eerste lange standaardkalenders, gemaakt in de VS en later Europa, werden opgebouwd door patronen van levende bomen te kruisdateren met de patronen van iets eerder gestorven bomen van dezelfde soort, en deze weer met bomen die nog eerder waren doodgegaan.  De jongste, meest recente, ringbreedte in elk van deze  kalenders dateerde in het jaar waarin de levende bomen werden bemonsterd. Hieruit volgde dan steeds de datering van alle andere waarden in de kalenders.

Inmiddels bestaat er een grote verscheidenheid aan standaardkalenders. Daarom is het nu ook mogelijk om nieuwe kalenders op te bouwen uit jaarringpatronen die door de vergelijking met bestaande standaardkalenders gedateerd zijn. Zulke (nieuwe) kalenders lopen veelal niet door tot in de tegenwoordige tijd. Ze dienen behalve als hulpmiddel bij datering vooral als instrument om de herkomst van hout te bepalen.

Dendrochronologische standaardkalenders die meer dan enkele eeuwen teruglopen in de tijd, zijn op dit moment nog onvoldoende via publicaties en websites toegankelijk gemaakt. Over het algemeen breiden dendrochronologen hun bestand van standaardkalenders uit door met binnen- en buitenlandse collega’s kalenders te ‘ruilen’. Een overzicht van standaardkalenders die door RING worden gebruikt, vindt u hier.